Każdy z nas od czasu do czasu potrzebuje coś naprawić, przerobić lub zmodernizować w swoim domu czy mieszkaniu.  Szczególnie dotyczy to małych modernizacji naszych mebli, lub innych elementów z drewna albo płyty. Materiały drewnopochodne  charakteryzują się podatnością na wiercenia, frezowania czy szlifowania. Dlatego pewne prace renowacyjne przy naszych drewnianym wyposażeniu możemy zrobić sami, przy użyciu domowych narzędzi warsztatowych, bez potrzeby wzywania fachowca.

Wiercenie

Wywiercić otwory  w drewnie lub płycie dla każdego mężczyzny wydaje się sprawą prostą. Jednak również ta czynność wymaga pewnej wprawy. Zatem jak wiercić. Technika wiercenia zależy od doboru wiertła do drewna. Jeżeli wiertło nie posiada kolca centrującego, przed samą czynnością warto w punkcie wyznaczającym położenie otworu wykonać małe wgłębienie np. przebijakiem lub gwoździem. Podczas procesu wiercenia kontrolujemy, czy otwór nie zapycha się wiórami. Należy je w miarę możliwości usuwać ponieważ ich nadmierne nagromadzenie w otworze może spowodować pękniecie w obrębie otworu, a nawet uszkodzenie wiertła ( szczególnie gdy wiercimy w mokrym drewnie, twardym lub zażywiczonym). Gdy wyjmujemy wiertło z otworu, powinno być ono w ruchu. Gdy wiercimy w cienkiej płycie lub desce, gdzie może wystąpić duże prawdopodobieństwo  pęknięcia lub rozłupania warstwy materiału, najlepiej przed wierceniem umieścić element w imadle lub między dwoma klockami zaciskowymi.  Dla ładnego wykończenia elementu otworu po drugiej jego  stronie  (brzydkie odpryski i postrzępienia), najlepiej podłożyć kawałek  deski lub klocka drewnianego i docisnąć ją  do powierzchni wierconej imadłem. Przewiercimy wtedy otwór przez element i przez ten klocek jednocześnie. Otwór będzie z każdej strony idealny. Gdy wiercimy w grubym kawałku drewna, a wiertło mamy dość krótkie, to musimy precyzyjnie wyznaczyć punkty nawiercenia z jednej i drugiej strony.

Frezowanie i żłobienie

Czynności te wykonujemy raczej rzadko. Ale czasem zdarza się że trzeba coś przemeblować lub wyżłobić. Dlatego jak potrzebujemy wykonać żłobienia w elemencie drewnianym, dłuto należy kierować pod kątek do powierzchni drewna i uderzać młotkiem (drewnianym lub gumowym)w zakończenie jego rękojeści. Przy precyzyjnym żłobieniu czyli dłubaniu, młotek nie będzie potrzebny. Zanim zaczniemy frezowanie wokół linii wytyczających planowaną wnękę zróbmy dłutem pionowe nacięcie. Nacięcia należy zrobić w odstępie 1-2 mm od wyznaczonej linii. To zapas, który potem usuwamy. Podczas procesu żłobienia warto robić dłutem równomierne nacięcia o tej samej głębokości, utworzone pod kątem, a następnie odciąć powstałe w tej sposób łuski, uderzając dłutem od przeciwnej strony.

Szlifowanie

Szlifowanie zazwyczaj wykonujemy w celu wyrównania powierzchni drewnianej albo  zdarcia starej warstwy farby lub lakieru z drewna. Zaczynamy papierem o większej gradacji. Dzięki czemu wyrównamy powierzchnie drewna na tyle, aby potem wykończyć powierzchnię papierem drobnej gradacji. Szlifowanie powinno przebiec w trzech etapach:  zgrubne- w poprzek włókien; wstępne i wykańczające wzdłuż. Przed szlifowanie wykańczającym najlepiej drewno zwilżyć gorącą wodą i poczekać aż przeschnie. Dzięki czemu uniosą się drobne włókna, które bez problemu usuniemy przy końcowym procesie szlifowania.

Do szlifowania (wyrównania ) otworu najlepiej użyć pilnika lub tarnika o okrągłym przekroju. Można też nawinąć papier ścierny na drewniany wałek. Do szlifowania wąskich wgłębień nałóżmy papier na kawałek wąskiej płytki. Co pewien czas strzepujmy z papieru pył drzewny lub usuwajmy go stamtąd szczotką. Gradację papieru dobiera się do twardości drewna: im bardziej miękkie, tym grubsze ziarno papieru i większe ostrza pilnika lub tarnika.

Przed procesem szlifowania należy sprawdzić czy z drewna nie wystają gwoździe lub wkręty. Należy je usunąć przed rozpoczęciem prac.