W naszym podręcznym zestawie stolarza- majsterkowicza nie powinno zabraknąć narzędzi ręcznych i elektronarzędzi do wiercenia i szlifowania.

Niezbędne do wiercenia

Drewno jest dość miękkim materiałem i wiercenie w nim nie jest trudne. Zazwyczaj używa się do tego elektrycznej wiertarki lub wiertarko-wkrętarki, ale wystarczy nawet ręczny świder. Najważniejsze są jednak wymienne wiertła i świderki. Warto dowiedzieć się, które do czego służą.

Jak wiercić? Jeśli wiertło nie ma kolca centrującego, przed wierceniem warto zrobić w punkcie wyznaczającym położenie otworu małe wgłębienie, np. przebijakiem lub gwoździem. Podczas wiercenia kontrolujmy, czy otwór nie zapycha się wiórami. Usuwajmy je, gdyż ich nagromadzenie może spowodować pęknięcie w obrębie otworu, a niekiedy nawet uszkodzenie wiertła, szczególnie kiedy wiercimy w drewnie wilgotnym, twardym lub zażywiczonym. Gdy wyjmujemy wiertło z otworu, wciąż powinno być w ruchu. Jeśli wiercimy w wąskiej płycie lub desce i boimy się, że wiertło może ją rozłupać, wówczas ściskamy element w imadle między dwoma drewnianymi klockami i dopiero rozpoczynamy wiercenie. Gdy zachodzi obawa, że po drugiej stronie elementu krawędź otworu brzydko się postrzępi, podłóżmy tam cienki kawałek drewna i dociśnijmy imadłem. Przewiercimy wtedy otwór przez element i przez ten klocek jednocześnie. Otwór będzie z każdej strony idealny. Jeśli wiercimy w grubym kawałku drewna, a wiertło mamy zbyt krótkie, musimy precyzyjnie wyznaczyć punkty nawiercenia na jednej i drugiej stronie.

Narzędzia do szlifowania

Szlifowanie to ostatnie pociągnięcie wieńczące prace z drewnem przed malowaniem lub lakierowaniem. Odpowiednią gładkość uzyskuje się, stosując papier ścierny różnej gradacji. Jego arkusze można umieszczać w ręcznych lub elektrycznych narzędziach do szlifowania. Tania (ale trochę niewygodna w użyciu) szlifierka ręczna powstanie, gdy drewniany klocek okręcimy papierem ściernym. Lepiej jednak rozejrzeć się za plastikową pacą ścierną, a najlepiej za szlifierką elektryczną. Papier ścierny lub druciane szczotki i ściernice przydadzą się do usunięcia z drewna starej farby, lakieru lub innych substancji. Papierem ściernym zmatowimy też lakierowaną lub malowaną powierzchnię przed ponownym malowaniem. Nadamy jej także większą szorstkość, co jest wskazane przed klejeniem. Do szlifowania używa się też pilników oraz tarników, którymi można zmieniać kształt drewna, np. zaokrąglać krawędzie. Docenimy je szczególnie przy obróbce małych lub nieregularnych elementów. Tarniki mają niewielkie kolce, a pilniki równoległe nacięcia. Jedne i drugie mogą mieć różny kształt: płaski, trójkątny, łukowy, okrągły.

Jak szlifować? Zaczynamy papierem o większej gradacji. Wyrównamy w ten sposób powierzchnię drewna, by potem wygładzić ją papierem o małej gradacji. Najlepiej, aby szlifowanie przebiegało w trzech etapach: zgrubne ? w poprzek włókien, wstępne i wykańczające ? wzdłuż. Przed szlifowaniem wykańczającym drewno warto zwilżyć gorącą wodą i poczekać, aż przeschnie. Uniosą się wtedy drobne włókna, których pozbędziemy się po kolejnym przeszlifowaniu. Do szlifowania wnętrza otworów, użyjmy pilnika bądź tarnika o okrągłym przekroju lub nawińmy papier ścierny na drewniany wałek. Do szlifowania wąskich wgłębień nałóżmy papier na kawałek wąskiej płytki. Co pewien czas strzepujmy z papieru pył drzewny lub usuwajmy go stamtąd szczotką. Gradację papieru dobiera się do twardości drewna: im bardziej miękkie, tym grubsze ziarno papieru i większe ostrza pilnika lub tarnika.

Pamiętaj, żeby przed szlifowaniem sprawdzić, czy z drewna nie wystają gwoździe lub wkręty. Jeśli tak, koniecznie trzeba je usunąć.