Zabawa w domowego stolarza nie wymaga zbyt wielu inwestycji. Do tego wystarczą proste narzędzia do drewna, które przydadzą się do wielu większych i mniejszych prac stolarskich. Ważniejsze jest, aby mieć dobre pomysły oraz chwilę wolnego czasu na majsterkowanie we własnym M.

Narzędzia stolarskie przydadzą się w każdym domu. Dzięki nim można naprawić drzwi, szafki i regały, ale  też zrobić coś od podstaw ? skrzynię na kwiaty, zabudować ścianę szafą wnękową lub zmontować meble kuchenne. Wszystkie niezbędne narzędzia łatwo można skompletować w najbliższym markecie budowlanym za niewielkie pieniądze.

Po pierwsze miary

Zawsze zaczynamy od planowania. Na początek trzeba zrobić szkic, a potem ustalić kolejność prac. Po skompletowaniu drewnianego budulca (sklejki, płyt drewnopochodnych czy litych desek), należy podocinać elementy na wymagany wymiar. Do prowadzenia linii cięcia potrzebny jest ołówek i metalowy lub drewniany przymiar. Gdy użyjemy przykładnicy kątowej (węgielnicy), wyrysujemy ją również pod właściwym kątem.

Imadła, szczypce stolarskie i ściski

Do prac przyda się zestaw imadeł. Pomogą one ustabilizować drewniane elementy na czas cięcia, wiercenia, szlifowania. Ścisną również dwa sklejane kawałki na czas wiązania kleju. Zaawansowany majsterkowicz powinien się zaopatrzyć w specjalny stół roboczy z imadłami.

Piła zawsze potrzebna

Piła to jedno z ważniejszych narzędzi w warsztacie. Do dyspozycji mamy kilka ich rodzajów, m.in. płatnice, otwornice, grzbietnice i piły japońskie i kabłąkowe. Przed zakupem koniecznie trzeba sprawdzić ich zęby. Wiele bowiem zależy od tego, jak są rozmieszczone i wykończone. Drobne, gęsto rozmieszczone zęby zapewniają równiejsze i dokładniejsze cięcie niż duże, w większych odstępach. Te drugie jednak sprawiają, że piłowanie przebiega znacznie szybciej, mimo że mniej dokładnie. Kształt zębów decyduje o tym, czy piła nadaje się do cięcia poprzecznie do włókien drewna (przepiłowywania), czy też podłużnego (rozpiłowywania wzdłuż włókien). Do drewna najlepsze są piły o zębach hartowanych.

Dłuta niezbędne do żłobienia

Dłuto to nie tylko narzędzie dla artysty rzeźbiarza. Posługują się nim także majsterkowicze i stolarze, aby żłobić rowki, otwory o nieregularnym kształcie, robić złącza ciesielskie. Brzeszczot ? czyli metalowa, robocza część dłut ? może mieć przekrój trapezowy, prostokątny lub łukowy. Jego szerokość wynosi od 4 do 40 mm.

Jak żłobić i frezować? Dłuto kieruje się pod kątem do powierzchni drewna i uderza młotkiem (najlepiej drewnianym lub gumowym) w zakończenie jego rękojeści. Przy precyzyjnym żłobieniu, tzw. dłubaniu, młotek nie będzie potrzebny. Zanim zaczniemy żłobienie, wokół linii wytyczających planowaną wnękę zróbmy dłutem pionowe nacięcia. Pamiętajmy, aby nacięcia zrobić w odstępie 1-2 mm od wyznaczonej linii. To zapas, który później usuniemy. Podczas żłobienia warto robić dłutem równomierne nacięcia o tej samej głębokości, utworzone pod kątem, a następnie odciąć powstałe w ten sposób łuski, uderzając dłutem od przeciwnej strony.

Strugi i heble

Do odkrojenia cienkiego paska drewna będzie potrzebny strug, popularnie nazywany heblem. Wygładzimy nim drewno, zaokrąglimy krawędzie, usuniemy starą zniszczoną warstwę, zrobimy wyżłobienie. Najważniejszy w strugu jest wymienny nóż. Może mieć różne kształty.

Znajdziemy strugi z nożem:

  • zdzierakiem
  • równiakiem
  • gładzikiem
  • krzywakiem, ośnikiem
  • kątnikiem prostym
  • profilowanym (zdobnikiem)
  • drapakiem
  • wręgownikiem

Noże można wymieniać, dobierając je do konkretnej pracy. Wysunięcie ostrza reguluje się. Im bardziej je wysuniemy, tym grubsza warstwa drewna będzie ścinana. Jak strugać? Przed struganiem musimy się upewnić, czy z drewna nie wystają gwoździe, zszywki lub wkręty. Trzeba je usunąć, w przeciwnym razie zniszczą nam ostrze. Strug prowadzimy wzdłuż włókien ? ?z włosem?. Nie będą się one wówczas strzępić i powierzchnia stanie się gładka. Podczas pracy strug musi być dobrze dociśnięty do materiału. Gdy zaczynamy strugać od brzegu elementu, nacisk kładziemy na przód struga, a gdy zbliżamy się do jego krańca, zwiększamy nacisk na tył. Aby dobrze nam się strugało, nóż musi być naostrzony. Czy jest ostry, można łatwo poznać ? podczas heblowania wydaje charakterystyczny głośny dźwięk.