Nasz dom czy mieszkanie wymaga, co jakiś czas zmian. Zazwyczaj zmieniamy w nim wystrój i aranżację poprzez między innymi dodając lub wymieniając elementy dekoracji i nie tylko. Dla powieszenia obrazu czy półki na ścianie najprostszym rozwiązaniem wydaje się wbicie gwoździa. Jednak sprawa się komplikuje, gdy ściana jest zbudowana z innego materiału niż cegła czy drewno lub element, który chcemy zawiesić ma odpowiednio dużą wagę albo będzie przenosił znaczne obciążenia.

W tym wypadku należy zastosować elementy mocowania, które dadzą nam stabilność zamocowanego przedmiotu oraz przygotowane są na przenoszenie dużych obciążeń. Takimi łącznikami są między innymi kołki regulacyjne rozporowe R-10. Służą one do zamocowań regulowanych w materiałach typu: beton, kamień naturalny o zwartej strukturze, cegła pełna, cegła cementowo ? wapienna, bloczki z betonu lekkiego, gazobeton, panele z płyt gipsowych. Przeznaczone są do mocowania listew, konstrukcji drewnianych o grubości listew 20-25
mm. Do ich zalet należy to, że:

– konstrukcja może być poziomowana i pionizowana bez używania klinów i podkładek

– płynna regulacja umożliwia oszczędność czasu.

Jak mocować kołki w ścianie

Trasowanie, czyli wyznaczenie miejsc wiercenia wykonuje się albo po wstępnym przymierzeniu mocowanego przedmiotu, albo ? gdy chodzi o  mocowanie wielopunktowe ? za pomocą szablonu. Niekiedy szablony dostarczane są razem z mocowanym elementem, ale szablon można też łatwo wykonać z papieru. Wyznaczone punkty zaznacza się krzyżykami, by ułatwić sprawdzanie, czy wiertło nie schodzi z wyznaczonych nimi osi otworu.

Wiercenie. Zaleca się rozpoczynać od wykonania punktakiem zagłębienia pośrodku planowanego otworu, co ułatwi właściwe ustawienie wiertła. Podczas wiercenia należy, co pewien czas wycofywać wiertło, aby usunąć nagromadzony pył. Pył dobrze jest odsysać z otworu odkurzaczem. Głębokość otworu powinna być ok. 1 cm większa niż długość kołka.

Średnica wiertła powinna odpowiadać rozmiarowi osadzanego kołka. Jeśli korzystamy z diamentowego wiertła koronowego (niezbędne do wiercenia w twardych płytkach gresowych), podczas wiercenia warto posłużyć się deską z otworem przyciśniętą do podłoża, by zapewnić wstępne prowadzenie wiertła.

Najczęściej używa się wierteł widiowych umożliwiających wiercenie w większości materiałów ściennych.

Mocowanie. Kołek powinien ciasno wchodzić w otwór. Gdy otwór jest wyraźnie za luźny, można wstawić kołek o większej średnicy lub zastosować specjalną opaskę uszczelniającą. Wkręty czy śruby należy dokręcać z wyczuciem ? zbyt mocne dokręcenie może spowodować zerwanie gwintu i w konsekwencji osłabienie zamocowania.

 

Obciążenia łączników

Każde zamocowanie ma zdolność do przenoszenia określonych obciążeń. Dopuszczalne obciążenie i przeznaczenie danego zamocowania jest podane w katalogu producenta.

Ścinanie. W taki sposób obciążone są osadzone w ścianach łączniki, na których są zawieszone płaskie przedmioty, np. ciężki obraz na ścianie;

Wyrywanie. Na działanie siły wyrywającej narażone są najczęściej łączniki do elementów podwieszanych do powierzchni poziomych, np. żyrandol na suficie;

Obciążenia złożone. Dotyczą elementów, na które oddziałuje zarówno siła ścinająca, jak i wyrywająca, np. łączniki do zawieszania szafek kuchennych.